In dit essay worden diverse problemen van ouderen blootgelegd. De snel evoluerende technologie, met name in de vorm van digitalisering en automatisering, dreigt ouderen steeds verder uit de actieve samenleving te duwen. Die problematiek tekent zich bovendien ook al op jongere leeftijd af. Verder wordt aandacht besteed aan de groeiende kloof tussen jong en oud. Nieuwe vormen van begrip, ondersteuning en intergenerationele samenwerking zijn dan ook dringend nodig.
Een actueel en indringend essay over ouder worden in een samenleving die steeds sneller vooruitloopt.

Robert E. Vandenberghe (1945) is emeritus hoogleraar fysica. Na zijn afscheid van de Universiteit Gent in 2011 wijdde hij zich aan zijn grote interesses: muziek en luchtvaart, twee onderwerpen waarover hij geregeld lezingen geeft. Onder het pseudoniem Bert Bergs schrijft hij ook Gentse misdaadromans.
Toen hij zelf op verschillende vlakken begon te ervaren dat hij als “te oud” werd beschouwd, verdiepte hij zich in de positie van ouderen in de hedendaagse samenleving. Sindsdien geeft hij hierover lezingen. Met het adagium ‘Verba volant, scripta manent’ in gedachten, kwam dit essay tot stand.