Literaire fictie uit 1917, opgebouwd uit 69 prozafragmenten waaraan tussen 1915 en 1917 werd gewerkt. Elk fragment eindigt met de raadselachtige aanwezigheid van een dier, zoals een leeuwerik, hond, merel of hagedis. De tekst schetst een man die zoekt naar betekenis en richting in zijn bestaan. Hij is een eenling, vervloekt de stad waarin hij is geboren, loopt ’s nachts verbitterd door de straten en identificeert zich sterker met dieren dan met de mensen om hem heen. De dieren fungeren als spiegel voor menselijk onbehagen en stille pijn.