Historische non-fictie over Joris van der Paele, een Brugse kanunnik die in 1436 door Jan van Eyck werd geportretteerd. De tekst schetst zijn loopbaan van Brugge naar de pauselijke dienst, gedreven door ambitie en succeszucht, en plaatst hem als ooggetuige bij het Westers Schisma, waarin meerdere pausen om de Heilige Stoel streden. Na zijn terugkeer, eerst naar Utrecht en later naar Brugge, leefde hij vermogend en investeerde hij in een schilderij en zielenmissen om zijn nagedachtenis te bestendigen. Zijn biografie wordt gereconstrueerd tegen de achtergrond van de laatmiddeleeuwse Nederlanden en Europa.