Een beschouwende non-fictietekst over opvoeden en ouderlijke verantwoordelijkheid. Vanuit de ervaring dat een kind het bestaan ingrijpend verandert, onderzoekt de tekst wat verantwoordelijkheid tegenover een radicaal onbekende inhoudt. Aan bod komen vragen rond twijfel, zelfonderzoek, het kiezen van een naam, en wat je voor een kind wilt en kunt betekenen. Opvoeden wordt voorgesteld als meer dan begeleiding bij opgroeien: het vraagt ook dat volwassenen hun kind proberen te begrijpen en tegelijk naar zichzelf durven kijken. De nadruk ligt op herkenning, vervreemding, plezier en ongemak, niet op een vast stappenplan.