Non-fictie over rouw en verlies van een dierbare. De tekst beschrijft hoe rouw ingrijpt op identiteit, relaties en de inrichting van het bestaan, en hoe verlies existentiële vragen oproept. Centraal staat de mogelijkheid om de verloren relatie te verinnerlijken als een symbolische band die troost, houvast en inspiratie kan bieden. Zo wordt rouw voorgesteld als een proces waarin pijn, heroriëntatie en groei samenkomen, en waarin de verhouding tot zichzelf en tot anderen opnieuw vorm krijgt.