Non-fictie over sterfelijkheid en de omgang met de dood in de samenleving. Een journaliste voert openhartige, serene gesprekken met mensen die weten dat ze dicht bij het einde staan. Daarnaast bevat de uitgave foto’s die tijdens het leven zijn gemaakt en post-mortemportretten. De inhoud focust op kwetsbaarheid, veranderend perspectief door naderende dood, en een poging om het taboe rond sterven zichtbaar te maken zonder het te relativeren. Het geheel fungeert als eerbetoon aan mensen in hun laatste levensfase en benadrukt bewust omgaan met eindigheid.