Het klinkt verwonderlijk: een up-to-date, lijvig boek over vergrijzende mensen achter de tralies van een gevangenis. België telt 38 gevangenissen. Sommige zijn architectonische erfgoedparels, andere hypermodern uitgeruste structuren. Zij weerspiegelen de hoofdregimes van hun tijd: tuchthuizen, strenge isolatie en bestraffing, en recenter het accent op een mogelijke terugkeer naar de maatschappij.

Het hoofddoel van de gevangenisstraf was het ontnemen van de vrijheid na het plegen van een zwaar misdrijf. Maar wat hebben oudere mensen – vaak beschouwd als brave burgers – te maken met misdaad en gevangenis? De realiteit is dat er honderden oudere mensen als gedetineerden en geïnterneerden in deze gevangenissen verblijven. Zij leven er te midden van duizenden jongere gedetineerden die men er wel verwacht: zware criminelen, drugsgerelateerde delinquenten, illegale daders, en de honderden grondslapers. Het meest kenmerkende is dat zij integraal onderworpen zijn aan hetzelfde regime als deze jongere gedetineerden: iedereen gelijk voor de wet. Voor de meeste ouderen is dit een bijzonder harde ervaring: een gevangenisverblijf dat niet op hen is afgestemd.

Het zal velen verbazen dat ouderen voor een twintigtal soorten misdrijven in de gevangenis belanden. Moord, fraude, seksuele misdrijven en kindermisbruik spannen daarbij de kroon. Wat zijn de motieven achter deze feiten? Vooral het aspect dementie verdient hierbij bijzondere aandacht.

De centrale conclusie van dit boek is dat het overgrote deel van de ouderen niet op zijn plaats zit in de huidige gevangenissen. Heel wat ouderen, die vaak al vele jaren in detentie verblijven, zitten er zelfs onwettig en een deel van hen voelt zich bovendien tekortgedaan door de staat en justitie. Aan de lezer laat de auteur dan ook graag de overweging over van hoofdstuk VIII, waarin de stelling centraal staat dat elke Belg moet geloven dat “iedereen gelijk is voor de wet”.

Dit boek richt zich tot iedere burger die tot nu toe te weinig ernstige informatie heeft gekregen over het reilen en zeilen van justitie en het gevangeniswezen. Het is bedoeld als informatie voor regering en beleidsmakers, maar ook als een medische en maatschappelijke reflectie voor rechters, advocaten, gevangenispersoneel, zorgverleners, sociale werkers, families en allen die streven naar een humane samenleving.

Dr. Lucien De Cock was de eerste erkende geriater in België. Hij schreef meer dan dertig spraakmakende boeken waarmee hij diverse taboes heeft doorbroken. Ook dit boek wil bijdragen aan het doorbreken van een lang bestaand en onhoudbaar taboe.