Essaybundel over filosofie, kunst en literatuur waarin Joke Hermsen reflecteert op tijd. Centraal staat een pleidooi voor de subjectieve tijd van Kairos, opgevat als het juiste ogenblik. Vanuit verwijzingen naar onder meer Erasmus en Arendt verbindt de tekst dit tijdsbegrip met hoop, moed en creativiteit. Daarnaast verkent ze het belang van rust en aandacht voor het denken.